... flutt ...Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Til að koma mér í bloggstuð hef ég ákveð að flytja mig um setur, The Newbury Chronicles eru nú staddar á eftirfarandi slóð.....    


                                            http://web.mac.com/ingamya/

       
                                                                                                    ...endilega kíkið í heimsókn :)





Vísindalegar sannanir í stúdenta íbúðum .....Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Right now I just realized that its 9.30 pm and I have bean working constantly since 6pm.... and not gotten so much done (in fact I finished 3/4ths of a chapter and only have 6 more to go) which finally gives me the data needed to prove (followed a thoroughly generated equation that I have bean developing for quite some time and plan to publish in some fancy academic journal after I fail financial management) that I am in FUCKKING DEEEEPPPP SHIT !!!!!

 

Reminder to self; don’t ever take 3 honors courses in one semester ever again !!!!

 

Inga

I LOVE YOUIngibjorg María Þórarinsdóttir

.... allveg ad koma nytt blogg allt doldid svona heactich herna i Bostoniu tessa dagana....

knus i krus Inga

...sælt veri fólkið ...Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Ég er lifandi 
Það er svo sannarlega tími til komin að ég fari að blogga. Fyrst af öllu vil ég bara segja sorry! Var búin að lofa að blogga meira um leið og ég kæmi út en hef ekki alllveg verið að standa við það loforð. Er nú samt búin að vera hugsa til ykkar allra og búin að punkta niður ca. milljón blogg hugmyndir. Svo þegar ég kem heim er ég svo ógeðselga þreytt að ég bara hef það ekki í mér að setjast niður og blogga. En allavega ... þá ákvað ég núna að setja sniður og hafa smá sögustund.

Eins og þið getið sennielga ímyndað ykkur er búið að ver annsi mikið að gera, ég er í fjórum kúrsum þessa dagana, og til að vera allveg hreinskilin þá var ég greinilega í over achiver mode þegar ég skráði mig  í 3 honors kúrsa og einn grad level. Reyndar er ég allveg að fíla þessa kúrsa í botn, en shit þetta er ekkert smávegis, og meðal annars ein af ástæðunum fyrir því að ég er búin að vera frekar fjarlæg blogginu blessaða. 

Janúar var viðburðar ríkur hérna í Boston, veðrið fór á milli +22 og niður í real feel -30. Þetta er auðvitað frekar skrítið, en eins og einhverjir hafa kannski séð á myndasíðunni minni voru gul meoms út um alla veggi í húsinu mínu, með weather warning, þar sem öllum var skipað að loka (og læsa) gluggum!!!! Nú nú það hefur nú aðeins hlýnað síðan þá var reyndarn -22 í gær virkilega nastý það. En talandi um kuldann þá er ég búin að uppgötva allveg snilldar kerfi (vissi reyndar að þetta var til en gerði mér ekki grein fyrir hversu sniðugt og stórt þetta er), þetta kerfi er callað the tunnels og eru underground, gangar milli flestra bygginganan on campus... þannig að maður getur gengið innandyra milli húsa sem eru kannski 15min labb á milli. Þetta er auðvitað bara snilld í þessu veðri og ég orðin sjálfkrýnd Queen of the Tunnels. 

Óttar og Vanni (aka Prof. Bucci) áttu afmæli í Janúar og héldu allveg þrusu party, fullt af skemtinlegu fólki þar og góð upphitun fyrir önnina (sjá myndir imageevent.com/ingamaria). Ég gerðis svo framtaksöm og fór og náði í mér í svo kallað Liquor ID (jább það heitir í alvöru Liqure ID), þannig að nú þarf ég engar áhyggjur að hafa af því að þurfa vegabréft. Finnst reyndar dálditið svona spes að vera með áfengisskírteini .... (hóst hóst fyllibitta). En allavega ef þetta er það sem þeir vilja hérna í ameríks þá verður bara að hafa það. For the record er ég líka ógeðslega sæt á myndinni, var allt of sein í the RMV komst inn hlaupandi kl 4.55 og það lokar 5 og er því vel sveitt og hárið er allveg sérstaklega smart. 

Eftir að hafa komist yfir þetta líka fína Liquor ID, hef ég svo auðvitað þurft að nota það .... (ómögulegt að standa í öllu þessu veseni til að láta þetta bara liggja ónotað  í veskinu). Við NEU nemarnir sem erum komin með aldur (eða þar til gerða pappíra sem staðfesta að sá hinn sami hafi nú lifða í 21 ár +, hvort sem það er nú satt eður ei) höfum því skellt okkur nokkur kvöld á skóla pubbana, Connors, The Squealing Pig, Great Scot´s, Our House og aðra skemtinlega staði. Oft voða kósý stemmning, fólk bara að chilla og syngja írska slagara og jafnvel tekin nokkur lög í kariókí hahaha. Við Pia fórum svo í þetta líka fína lækna boð í byrjun Janúar með Komsu og félugum, við vorum nú svona í yngri kanntinum en auðvitað flottustu gellurnar á svæðinu :) Fínt að networka í svona boðum, ef einhvern vantar lækni í boston er ég núna vel tengd, hvort sem tilefnið er hjartaaðgerð eða brjóstastækkun. Svona til að ég coveri nú bara allar skemmtanir í Janúar, þá heldum við Pia fyrsta matarboðið sem ég hef haldið án þess að hafa mömmu innan handar, reyndar lét ég nú Piu sjá um eldamenskuna að messtu leiti meðan ég var "the hostess", skúringarkonan, og niðurskurðar meistar. Þetta var þvílíkt vel heppnað hjá okkur, fullt af skemtinlegu fólki og allveg ótrúlegt hversu mörgum er hægt að troða í stofuna mína (vorum ca. 25), þetta endaði í heljarinnar partýi þar sem sumir ónafngreindir þykjustu prófessorar voru farnir að reyna að veiða gullfiskana!!!!. (og já Nicole kom sem sagt með gullfiska til baka eftir jól svona til að lífa upp á stemmninguna í íbúðinni, þeir eru jafn margir og við sem sagt fimm, en ég og Sam erum með sameiginlegt forræði yfir tviem að þessum fimm fiskum, held reyndar að hvoru okkar viti nákvæmlega hvða afiskar það eru). Olga og Garðar buðu okkur svo í heimsókn, alltaf janf ferleg hómí að koma til þeirra, við skelltum okkur svo niður á skemtistaðinn sem er í sama húsi og þau búa í og dönsuðum af okkur rassgatið í indie dance party!  (myndir komnar á netið). 

Í byrjun Janúar ákvað  ég svo að gerast rosalega "economical" og ljúka ástarævintýri mínu (sem var farið að vera full expensive) við Starbucks og kaupa mér litla sæta eldavélar kaffi könnu, okkars samband hefur svo þróast þannig að Starbucks ástarævintýrinu mætti lýkja við mislukkað "fling" held í allvöru að það sé ekkert sem slái út litlu expresso könnuna ($25) mín og Illy (http://www.illyusa.com) kaffið mitt. Ef þetta væri ástarsamband væri ég nú á leiðinni til Vegas að gifta mig. En til að vera nú vera nú en hagsýnni skellti ég mér auðvitað á útsölur... sem eru í janúar allveg dúndur hérna í Boston, mæli með því að fólk komi í janúar og versli .... Icealnd Air hefur allveg klikkað á að auglýsa það. FCUK og aðrar verslanakeðjur fengu góðs að njóta af sparsemi minni í þeirri ferð:). Fjárfesti einnig í þessum fínu hátölurum (sem mamí gaf mér) og þeir hafa verið í stannslausri notkun. 

Hérna í "Blogg Punktunum" mínum sé ég að ég hef nokkuð of skrifað Bush (oftast með ! merki á eftir) hann og hanns rug og bull er nú eiginlega bara á of lágu plani til að fara að ræða það eitthvða í smáatriðum á þessari bloggsíðu. Þar fyrir utan þá man ég bara ekki neitt hvað þetta var, kjaftæðið í karlinum rennur bara allt saman í eitt. Hann ávarpaði nú samt þjóðina þegar The Speaker of the House Nancy Pelosi (sem er nb mjög cool kella) tók við. Í ræðu sinni við þá athöfn sagðist  háttvirtur forseti sagðist ætla að balance the budget deficit án þess að hækka taxa.... veit nú ekki allveg hvernig hann ætlar að fara að þessu... nema hann sé að fara í heljarinnar ferðalaga í kringum heiminn að ræna banka. Hér á 450 Parker horfðum við allar á kallinn, og hlógum frá okkur allt vit, þetta var allveg efni í heilt áramóta skaup... þangað til að det hile varð bara sorglegt og ég ákvað að yfirgefa stofuna til þess að fara ekki að gráta yfir því að valdamesti maður heimsins er vægast sagt allgjört idíód (eins og amma Mæsa hefði sagt). Statistics prófessorinn minn sem kennir einmitt líka í H.Buesness school, vitnar oft í háttvirtan forseta ... í hvert skipti sem einvher segir eftir farandi "that´s waht I said, or at least what I meant" ... fær sá hinn sami þetta svar "this is not an acting class, if you wan´t to do impressions of Bush you have to go major in theater". 

Febrúar
Byrjarði nú á því að ég bara trúið því ekki að það sé komin Febrúar, hvert fór Janúar og af hverju missti ég af þeim ágætis mánuði ??? Nú, nú fyrsta helgin í Febrúar (eða síðasta í Jan man það ekki allveg) var tekin með trompi, þegar árlegt Snjó Ball skólans var haldið á Mariott hótelinu, við fórum saman fullt af international krökkum. Þetta var vægast sagt mikil og skemtinleg upplifun, hinar amerísku yngismeyjar voru upp strílaðar í pólíester prom kjólum, áfengi var til sölu á barnum sem var í sér herbergi .... ef fólk vildi fá sér drykk varð það að gjöru svo vel að fara þangað kaupa drykkin og drekka hann inn í herberginu, eftir að hafa klárað drykkinn gat það svo joined the party again. Mjög spes. Við international fólkið vorum auðvitað þau einu sem voru nóg og vitlaus að fatta ekki hversu asnarlegt þetta fyrirkomu lag var. En amerísku reynsluboltarnir komu sko undirbúnir, með áfengið falið í pólíestrinu. Talandi um blessaða kjólana þá var nú greinilegt að sumar stúlkurnar höfðu aðeins bætt á sig síðan senior year of high school, þar sem ég sá allavega þrjár sem höfðu gefist upp á að reyna að renna kjólnum ca. 10 cm frá endanum .... þær virtust nú samt allveg vera ánæagðar í órenndu kjólunum sínum og voru ekkert að fjárfesta í ermum eða sjali svona rétt til að skella fyrir axlirnar og niðurrendu kjólana!

Um miðnætti ákváðum við nokkur að beila á pólíester stemmaranum og skella okkur á proper skemtistað í tvo tíma, gerðum tilraun til að fara á St. en þar var þvílík röð og gekk ekkert að troða sér. Inga litla ákvað þá að best væri að fara á flottasta staðin í bænum Whiskey Park, á meðan við röltum þangað og töluðum um hversu löng röðin ætti eftir að vera (og skulfum úr kulda) fór litla heilabúið mitt að reyna að finna lausn á þessu vanda máli ... og heillin þó lítill sé deyr nú ekki ráðalaus. Ég hringdi í 118 (411 and more, hérna í Ameríks) og fékk samband við W.Park, þar las ég inn skilaboð sem voru í grófum dráttum eftirfarandi "Good Evening, my name is Inga Benedikz. I´m very sorry to be calling with such a short notice, but I am the representative of Vanni Cavalli og Marco Versace and their friends, they just came into town unexpectedly tonight and would like really like to come and have a drink at W.Park. The only thing is that I can not have them wait to get in as I am sure you can understand, as I am sure you realize it would be great publicity for both them as well as your bar, please get back to me a.s.a.p  if you get the chance". Nú nú ég veit nú ekki allveg hvort þetta sannar að ég sé natural born lygalaupur eða ráðagóð ung stúlka. Þegar við komum svo á W.Park ca 10 mín seinna (labbandi mind you, ekkert í limmó eða town car eðu neinu öðru eins faratæki) vorum við nú ekki mjög bjartsýn á að þetta plan ætti eftir að virka. Vorum jafnvel að hugsa um að reyna að smygla okkur inn hótel megin. The representative ákvað þó að láta slag standa, trítlaði til aðaldyrarvarðarins og sagði "excuse me, my name is Inga, I called just a minute ago and left a message, I´m here with four italians ...." áður en ég gat klárað var mér svo sagt að koma með þá... sem ég og gerði og 2 mín seinna vorum við öll komin inn, á eftir því sem the Boston Globe segir "the hardest palce to get into" .... hhahahaha. Þetta var svo auðvitað bara of auðvlet, þannig að ég fór og fékk nokkur símanúmer svona for future refrences, nöfnin á þeim sem best væri að tala við in emergencies og samkvæmt nýjustu heimildum eru ég og allir mínir viðskipta vinir komnir á lista á W.Park. 

Ég var auðvitað allveg gáttuð á frammistöðu minni, og fór að velta því fyrir mér hvort ég ætti ef til vill frekar að vera að stefna á starfsferil í public relations. Um síðustu helgi var svo party hjá Vince vini mínum og yfirmanni (more about that later) .... eins og venjulega þá kemur löggan og leysir upp allar samkomur þar sem tónlist hljómar, Vince og félagar voru sérstaklega óheppin í þetta skipti þar sem löggan var komin 45mín efitr að boðið byrjaði. Öllum var því smalað út, en á leiðinni urðu smávægilegir hagsmunaárekstrar milli tveggja fransmanna (sem eru nú reyndar skoskir í bland) .... þetta var auðvitað versti tími fyrir rifrildi (beint fyrir framan lögguna) og endaði með því að JC vini mínum var hennt upp við vegg, handjárnaður og settur út í löggubíl. Það varð uppi fótur og fit, en engin virtist ætla að gera neitt til að hjálpa grei drengnum. The "reprasentative" skellti sér því í gerfi "the sweet and overly polite girlfirend" (tapar ekkert á því að reyna) og fór að spjalla við lögguna, þessi kærasta var greinilega svo svakalega charming og hjálpsöm, að hún hjálpaði til við að smala öllu heim það er í burtu  (og notaði tímann til að finna út hvert partyið var að flytja) ... fékk það svo í verðlaun að "kærastinn" var af-handjárnaður, engar persónu upplýsingar teknar niður og þeim skötuhjúum skutlað heim af löggunni. Við JC biðum svo í ca. 10 mín í andyrrinu heima hjá mér og röltum svo í næsta party. Nú nú, ég hef nú en frekar farið að huga að starfsferli í public relations ef ekki bara leiklis (eða almennum ligasögum ef út í það er farið) en ætla nú samt bara að halda mig við fjármálin og vona að þessi "hæfileiki" nýtist mér eitthavð þar, ef ekki ætti ég allvega að geta komist ínn á góða skemmtistaði:).


Svona fyrir utan skemmtanir, afmæiskvölverði og þess háttar er ég svo búin að vera á fullu að vinna fyrir hana Tinu mína hjá SGS Peer Tutoring, er komin með nokkur föst appointments sem er bara mjög fínasta mál, er meira með stærðfræði heldur en ensku núna sem er frekar þæginlegt .... það er svo þreytandi að lesa yrir allar þessar ritgerðir þó að  það sé auðvitað gaman að fá að vita ýmsa frekar svona intimate hluti um fólk .... en eins og ég held ég hafi sagt áður þá þekki ég sko def. the soft site hjá öllum football palyers sem ég hef verið að kenna. 

Íslensku nemum 
....hefur svo bara fjölgað frá því síðast, ég sem var nú að reyna að koma mér út úr íslnsku kennslu var beðin svo fallega að halda áfram að ég bara gat ekki sagt nei (lítur líka vel út fyrir CVið) ákvað nú samt að sameian bara Icelandic I og II, og taka nýja fólkið í  3-5klst, crash kúrs í íslensku sem verður haldinn um næstu helgi. Það er einn tími búin so far, gekk voða vel en þetta er ekkert smávegis hvað blessað fólkið er enthusiastic að læra. Ég endaði á því að vera allt of sein á fund sem ég átti að mæta á strax eftir tíman, og í sannleika sagt þá held ég að þetta sé bara allveg geggjuð líkasmrægt, allavega var ég allveg hyper og sveitt eftir að hafa halupið um og skrifað á töfluna í rúman klukkutíma. Reyndar er þetta bara voða gaman, verst hvað málfræðin í blessuðu móðurmálinu er ferlega flókin að útskýra. En það reddast. Ég fékk svo e-mail frá NuCalls (sem sér um þessa fríu tungumála kennslu) til að hrósa mér fyrir frábæra frammistöðu, þá eru blessaðir nemendur mínir búnari að vera svo mikklar dúllur að hringja spes í NuCalls til að hrósa mér. Jibbbííí, ég skil nú ekki allveg fyrir hvað akkúrat af því að þetta er svo un organized hjá mér, en sennilega eru öll fíflalætin í mér svona skemtinleg. Fór svo í viðtal fyrir NuCalls, til að gera grein fyrir starfsemi samtakanna og kennsluaðferðum (omg eins og ég viti eitthvað um þetta). En allavega set link á greinina þegar hún kemur í blaðið. 

Af því að ég hef svo "lítið" að gera", lét ég svo Vince Prou vin minn óvart plata mig í að hjálpa sér að plana tískusíningu sem er árlegur viðburður hjá Northeastern. Ég hafði nú heyrt af þessu áður og hétla að þetta væri eitthvað svona minor dæmi frekar halló og lítið merkilegt. Tók því að mér að halda tryouts fyrir model í sýningunga, .... , og vera með á skipulagsfundum. Nú nú fjórða og síðasta tryoutið er á morgun, ég er búin (með hjálp margra) að finna nánast 40 model, þrátt fyrir þennan mikla fjölda þarf hvert model að skipta um föta ca. 6-10 sinnum enda er sýningin tveir og hálfu klukkutími. Til þess að ná í þessi módel, er ég búin að misnota facebook (doldið eins og myspcae nema aðalega university fólk) .... leggja fólk í hálfgert einelti og pína það í tryouts. Það fylgir svo starfslýsingunni að kenna modelunum að ganga .... (hvað er ég búin að koma mér í ??????) er reyndar búin að fá dans stelpu til liðs við mig í "kennslunni" og held svo að ég neyðist til að hringja nokkur símtöl í fólk eins og hana Láru mínu sem hefur röllt niður runwayið a bit more recently en ég sjálf!!! En fyrsta kennslan hefst á föstudaginn, eftir íslensku. Þannig að Lára mín ef þú sér þetta skaltu búast við símatli, svo er það bara fake it till you make it ! Fyrir utan módel partinn af sýningunni er ég svo auðvitað farin að stjóranst í öllu (held jafnvel að þetta séu gen frá mömmu :)) get auðvitað ekki legið á skoðunum mínum, á þessum fundum, eins og t.d. um hvernig best sé að skipuleggja tónlistina, æfingar plan, röðina á mismuanndi pörtum í showinu, minna á make-up og hár (og reyna að redda nemum í úr MAC í það), mikilvægi þess að allt sér rétt tímasett, reyna að semja um lán við Jimmy Choo og Dior ... og svo framvegis. Nú nú sýningin sjálf fer fram 18.mars ef það má bjóða ykkur að koma og sjá:), allir contracat við lánsaðilla verða að vera full gerðir 16.feb (þetta er auðvita þvílíkt magna af allskonar undirskriftum, lögfærði yfrirlestir og þess háttar kjaftæði ekkta USA, meira að segja fyrirsæturnar verða að skirfa undir á þrem mismunandi stöðum ... til að ganga úr skugga um að einginn kæri skólann ef viðkomandi t.d. hrasaði á sviðinu!) Þetta ferli allt (fyrir utan papprísvinnuna) er reyndar rosalega skemtinlegt, mikið af hressu og skemtinlegu fólki (og þar fyrir utan þræl myndarlegu) og ágæt að geta gert eitthvða svona smá creative með öllum reiknisdæmunum.  En eins og sjá má er dálítið svona mikið að gera, en ég eins og venjuleg nýt þess bara að vera busy líður vel og tíminn þýtur áfram. 


Superbowl
Úrslit  heimseistara keppninnar í  "fótbolta" fór svo fram um helgina, þar sem Indianapolis unnu the Chicago  Bears, var nú ekki allveg nóg og ánægð með þessi úrslit, jafnvel þó að ég sé lítið "football" fan. Ætlaði nú samt að sýna lit og horfa á leikinn, fór til Óttars og Vanni (og tók fjármála bókina með svona til að ég dræpist ekki úr leiðindum að horfa á risastóra menn hlaupa á hvorn annan og end í haug ... í 4klst). En fjármála bókin og góður félagskapur var samt ekki að duga til að halda mér vakandi yfrir leiknum þannig að eftir hálfeik skundaði ég heim á leið..... (hálfleikur er samt allveg eftir að hafa dugaði í 2klst, þetta er endalaust helvíti lol). En allavega Indianapolis urðu heimsmeistara í "fótbolta" og unnu eru því bestir í heimi, af öllum sem taka þátt í heimsmeistara keppninni ... sem eru reyndar bara Amerísk lið, múahahahahah. 

Svona rétt í lokin 
...... ég er nú eiginlega að vona að fólk sé að lesa þetta svona í skömmtum þar sem ég er jú að bæta upp fyrir rúman mánuð af ritleti, og þessi blogg færlsa er að verða meira eins og stutt bók. 

Við herbergisfélagarnir erum núna bara 5, ein af okkur transferaði í NYU. Smabúðin gengur bara allveg ljómandi, ég er reyndar nánast farin að tala spænsku sem móðurmál ég þrýf svo mikið (já þetta er ljótur brandar) ... en ég er sem sagt the made á heilmilinu, sem set í og tek úr uppþvottavélinni, riksuga, þrýf ískápin, fer út með ruslið, gegng frá draslinu, pússa speglana, þrýf klósettið og svo framvegis. Er hætt að nenna að nöldra yfir þessu og hef líka tekið eftir að þó að ég sé nú kannksi ekki með mikla reynslu í að þrýfa þá kunna þær (að Leu undanskildri) bara ekkert að þrýfa og ég hreinlega nenni ekki að kenna þeim það, er mikklu sneggir að gera þetta bara sjálf.  Við Lea erum svo jafnvel að spá í að fá okkur íbúð saman næsta haust, það væri örugglega frekar notarlegt, ég mundi þá bara leigja hana þangað til ég klára, sub lead it þegar ég er ekki hérna eða legja til Íslenskra verslunarmanna (:-)). Hled að þetta væri bæði auðveldara, minni fluttningar alltaf hreint, og ódýrara, þar sem NEU housing er doldið svona ripp off ef maður er í íbúðum sem hæfa mannfólki. 

Eins og ég nefndi í fyrsta kafla þessara fræslu er ég rosalega ánægð með tímana mína, prófessorarnir eru líka alllveg ótrúlega góðir, allir á sinn hátt, og virðast njóta þess að kenna. Ekkert smávegis hvað það skiptir miklu máli! Er sérstaklega hrinfin af Professor Niki, hún kennir mér Fixed Income Securities, og er by the way allveg ógnvænlega nálægt því að vera súperwoamn, hún er að ég held 37 ára (lítur út fyrir að vera svona 22) með doktors próf, 8 ára vinnureynslu í bond trading og investment banking, ný gift, ólétt, fáránlega klár, sæt, grönn, smart og til í  að hjálpa manni með hvað sem er, jafnvel að þjálfa mann fyrir atvinnu viðtöl!!!!!  þar fyrir utan skellir hún sér svo á barinn með nemendum sínum eftir tíma á miðvikudögum og fimmtudögum (reyndar minna núna út af krakka skrattanum:) og sver til guðs að hún muni aldrei kaupa mini-wan. My type of girl!

Fjármála prófesorinn minn er svo allveg frábær á sinn hátt, við erum 9 í þessum áfanga, og maðurinn kennir bara graduate og svo þennan tíma, hanns eina vandamál er að vera sjúklega over qualified, og ég er ekkert að djóka, hann er með 3 doktorsgráðuru... ef það er ekki að vera over qualified þá veit ég ekki hvað. Þessir miklu vitsmunir virðast gera það dálítið erfitt fyrir hann að útskýra svona intermediate fjármálafræði og intermediate  financial statement analysis .... en sem betur fer er bókin ágætlega skýr og ekki með þrjár doktorsgráður. Sögurnar hanns eru reyndar allveg frábærar og aldrei leiðinlegt í fyrirlesturm hjá honum, jafnvel þó að hanngæti stundum verið að tala blöndu af arabísku og kínversku. 

Stærðfræði kennarinn minn er svo sá allra hressasti indverji sem ég hef hitt, hann byrjar á því fyrsta daginn að kynna sig, sem írskan mentamann (obviously I´m an irish man), með einvherjum rosalegasta inverska hreim sem ég hef nokkurtíman heyrt, þangað til í síðustu viku heyrið ég litið annað en bara hreiminn. En allavega, þá er hann hress og kátur, gereir grín að Bush, nemendum sínum, sér sjálfum og virðist alltaf vera fullur af orku. Hann gerir statistics án ef líflegri en ég hafði búist við. 

Síðasti kúrsinn (og prófessorinn) er svo Managerial Accounting, sá prófessor er svo sjarmerandi að þrátt fyrir að vera rúmelga sjötugur held ég að það sé ekki ein stúdína í hans kúrs sem er ekki allgjörlega gagnteking af manninum. Eins og hinir, deilir hann lífi sínu, sögum af börnum sem eru 16 - 53 ára gömul, fyrrverandi og núverandi eiginkonum, áhugamálum og skemmtisögum með nemendum. Þessi maður er búin að kenna í Berkely CA, University of Chicago, og búin að fá og "klára" lífstíðar ráðningu hjá Harvard Business School (þar sem hann var í 30 ár og fékk svo hálfa milljón bandaríkja dollara til að hætta þegar hann varð sjötugur). Maðurinn er allgjör snillingur, hef hitt hann áður en á síðustu önn var hann að kenna í sömu stofu og ég var í MIS og var oft að spjalla við mann áður en timinn byrjaði. Það er svo upplífgandi hversu mikla túr hann hefur á öllu og öllum, man ekki hvort ég bloggaði um það einhvertíman en fyrir jól var ég allt of sein í MIS og hann Prof. Bruns er að ganga út úr Dodge Hall (þar sem flestir business kúrsarnir eru kenndir) og ég kem hlaupandi upp tröppurnar, hann rýkur til, opnar fyrir mér hurðina, og segir "run young lady, there is so much knowledge to be found in there, so many oppertunities" .... hvernig er ekki hægt að vera með stjörnur í augunum yfir þessu mannni, ég bara spyr?  

Núnú
 ég held að þetta sé nú svona í grófum dráttum (og nokkrum smáatriðurm) það helsta sem hefur gerst hérna síðan ég kom út í Janúar, ég er núna á fullu að reyna að þróa vísindalega aðferð til að missa ekki alla húiðna... en eins og setndur stefnir allt í það að ég innan skammst muni ég eiga bodysuit  búið til úr minni eigin húð, það  er bara impossible að  ráða við þennan kulda. Ég veit að nú hugs sumir, en þú klæðir þig nú alltaf svo illa, en ég get svo sagt ykkur það, að Inga illa klædd er liðin tíð, núna er það bara standard að vera í rúskí outfittinu (keypt spes fyrir kuldan í St. Pétursborg) 66 Norður flísbuxum og peysu undir öllu, með hanska og vetlinga yfir, allavega einum bol og einni peysu yfrir flísið, risa trefil, úlpu og oft á tíðum ullarsokkum . En samt sem áður virðist blessað skinnið mitt ekki allveg vera að díla við kuldan, ég tek vel á móti öllum tillögum hvað þetta varðar. Er nú þegar búin með 3 AD túpur, ég veit ekki hvað mikla Extra Virign Olive Oil (er allveg ready á grillið annað hvert kvöld), Nive Night Relife, tek vítamín og drekk helling af vatni á hverjum degi, reyni að fara ekki í of heita sturtu og er eins  fljót og ég get. Ef ykkur dettur eitthvað annað í hug væri ég MJÖG þakklát fyrir hvaða tillögur sem er. 

En jæja ætli ég láti þetta nú ekki duga í bili, það er nú reyndar vert að nefna að ég fór á  mjög góða tónleika með Óttari, Vanni og Stephanie, en man ekkert hvað ljómsveitin heitir. (óttar ef þú lest þetta getur kannski bætt því við í comment hjá mér) en Óttar er einmitt að standa sig vel í að upplýsa mig um nútíma tónlist sem er bara gaman. 

Ætla að skella mér í smá lærdóm núna, lofa (í alvöru) að láta ekki líða mánuð þangað til ég blogga næst. Þarf auðtivatð að segja frá allskonar slúðrið sem ég bara hef ekki tíma fyrir núna ... sætir strákar, vesen á herberfisféleögum, update á Piu, Jessicu, Oliviu og öllum, en það kemur næst.

Hlakka til að heyra í ykkur öllum,  endilega kíkið á www.imageevent.com/ingamaria 

Kossar og knús frá Boston 

Inga

P.s. er búin að eiga í dálitlum símavandærðum, elskulegt BlackBerry -ið mitt bilaði fékk annað sennt í pósti en það var gallað, þannnig að núna er ég að bíða eftir því þriðja (third times a charm ekki satt) ... veit að ég hef ekki verið að fá sum sms og talskilaboð, en nú fer þetta allt að komast á rétt ról. 

P.s 2. Get ekki hætt, nei það er reyndar ekki alleveg satt , er totally komin með í axlirnar á öllu þessu bulli í mér, en stein gleymdi þeim skemmtilegu fréttum að Gabe sem var skiptinemi í Buffalo á sama tíma og ég og Inga Lára vourm þar er að koma í heimsókn til mín yfir helgi, helgina sem tískusíninging er í Mars. Jibbí jibbí gaman gaman. 
 

Komin til BostonIngibjorg María Þórarinsdóttir

Jæja er komin aftur til Boston, kom í gærkvöldið og ferðalagið gekk bara vel, stút full flugvél og ég var svo heppin að lenda í "random check" í Keflavík og þurfti þess vegna ekkert að bíða í röð. Verð nú samt að viðurkenna að ég hefði allveg verið til í að vera heima svona í viku í viðbót, var ekki allveg tilbúin að fara heim. Hjartað mitt brosti nú samt þegar ég sá the prudential og þegar fjórar mjög háværar stúlkur öksruður "hi INNNGAAAAA" og réðust á mig um leið og ég kom inn, hvarf ferða kvíðinn eins og dögg fyrir sólu (segir maður það annars ekki). Núnú ég tók smá uppúr töksunum og skellti mér svo út í dinner með Piu, Oliviu, Ginu, tveim vinum þeirra og Óttari. Var auðvitað allveg ákveðin í að klára að taka upp úr töskunum þegar ég kom heim (um 3 á ísl tíma) en það var nú lítið úr því, var orðin svo þreytt að ég var alvarlega að íhuga að sofa bara með engin lök eða rúmföt en tókst á endanum með með miklu efforti að setja á rúmið (held í alvöru að þetta sé eitthvað það erfiðasta sem ég hef ever gert ;))

 

Fjörið hófst svo á fullu í morgun, fór í fyrstu ferð dagsins í bókabúiðna sem var eins og alltaf í byrjun annar “way over crowded” og eins og fínasta sána. Var svo í tímum frá klukkan 11:45 til 4:30 en mánudagar eru lengstu dagarnir hjá mér. Verð að segja að ég er allveg ferlega ánægð með þessa kúrsa sem ég var í í dag, þetta eru allt honors kúrsar (mont, mont) þannig að margir prófessorarnir eru gesta prófessorar og allir kenna masters- og doktorsnemum.  Fyrsti kúrs dagsins var Statistics, held að við séum umþað bil 30 í þeim kúrs, prófessorinn frá Indlandi en allveg fáránlega skemtinlegur og hvetjandi (aldrei að vita nema álit mitt á indverjum hækki nú talsvert …en það hefur verið á hraðri niðurleið síðustu 2 ár). Kúrs tvö var svo Financial Management, þar tók við enn meiri snillingur (mér til mikils léttis þar sem ég var orðin hálf hrædd eftir að hafa lesið the syllabus sem var 10bls, þar af ein sem heitir appendix 1 for lame excuses, og á hinum voru upphrópunarmerkin, feitaletrið og allskonar útfærslur af áherslumerkjum og undirstrikunum ekkert spöruð), í þeim kúrs erum við bara 10 sem er frekar mikið kósý en “small class sizes” er einn af kostunum við the honors courses. Eftir financial management rölti ég svo yfir í næstu stofu þar sem ég er í kúrs sem heitir Fixed Income Securities, þessi elskulegi kúrs er nú búin að vera að gera mig smá stressaða en hann er bara kenndur sem honors seminar og svo í masters prógramminu. Prófessoring var ef mögulegt er betri en hinir tveir, ung kona (sem er dálítið skemtinlegt þar sem hún er ein af mjög fáum business professorum í deildinni og hefur unnið í investment banking og private wealth management í ca. 8 ár áður en hún gerðist professor, örugglega margt sem hægt er að læra af henni) þessi kúrs fjallar sem sagt um Fixed Income Securities, Bonds, Stocks, Financial Modeling og þess háttar, ég á nú eftir að þurfa að hafa talsvert mikið fyrir þessum kúrs en það er bara gaman og eins og venjulega prófessorarnir alltaf til í að hjálpa manni og hitta mann.

 

Eftir þessa ánægjulegu tíma fór ég svo aðra ferð í bókabúðina (þar sem lofstlagið hafi ekki skánað eftir því sem leið á daginn), kom heim og pantaði bækur á amazon sem voru “out of stock”. Til að gleðja ykkur samlanda mina sem stundum eruð dálítið svektir út í verðlagningu á landinu fagra, hef ég komist að þeirri niðurstöðu að bækurnar heima, hversu fáránlegt sem það nú er, eru ódýrari en hér í USA, en ég keypti fimm bækur og nokkra stílabækur á tæpar 50.000kr …… úff þetta var sárt.

 

Er svo búin að eyða kvöldinu í að skipuleggja vikuna, skóladótið og herbergið. Er nú ekki allveg búin en er að hugsa um að láta þetta gott heita í kvöld og fara að skella mér í háttinn.

 

Ef ég var ekki búin að hitta þig kæri lesandi og knúsa þig gleðilegt ár, þá segi ég nú

GLEÐILEGT ÁR og sendi stórt knús með. Fyrir ykkur hin, takk fyrir samveruna um jólin, alltaf jafn kósý að koma heim.

 

            Bless í bili, Inga

 

Ingibjorg María Þórarinsdóttir

ÁRLEGT PARTÝ SVARTA TÚLÍPANANS VERÐUR HALDIÐ Í KVÖLD 26.DES Á BARNUM. GLEÐIN HEFS KL.9 

SJÁUMST ÞAR, ST

Home sweet homeIngibjorg María Þórarinsdóttir

Ég er komin heim!!!!    

 

Ekkert meira blogg í bili.... komin með íslenska númerið, give me a call;)

 

Inga  

 

 

                Sjáumst  svo vonandi á Barnum 26.des

...smá pása...Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Ákvað að það væri tími til komin að taka mér smá pásu frá financial accounting, verð að viðurkenna að ég er bara allveg búin á því núna, og farið að gera vart við smá svona "ég er bara að býða eftir að þetta klárist" fíling. En á morgun klukkan 5.00 verð ég væntanlega búin með síðasta prófið og á þá bara eftir eitt stikki presentation sem ætti ekki að vera of slæm. 

Er á bókó að krókna, klukkan að verða tíu og ég á einn kafla eftir, finnst ég samt ekki muna neitt en held jafnvel að það sé af því að ég er bæði þreytt og svöng ... er víst búin að vera hérna síðan hálf eitt í dag, og er búin að standa upp 3 til að pissa. En eins og venjulega þá er ég nú bara nokkuð viss um að þetta eigi eftir að reddast. 

Annars er nú mjög lítið búið að gerast síðustu dagana, ég dó næstum því bæði fyrir (úr stressi) og eftir (úr þreytu) hagfræðiprófið sem var í gær, prófið var klukkan átta og fyrir prófið náði ég að fara á bókasafnið, fatta að ég gleymdi elskulegum vasareikninum, hlaupa heim, aftur á bókó, kaupa batterí og nammi, skera næstum af mér puttan á glósum og snýkja plástur af bókasafnskonunni. Já þetta var semsagt ekki allveg minn morgun. Fór svo á the post office, tók til, og svaf svo frá 1 til 6. Vaknaði, spjallaði við íslenska sendiráðið sem ætlar að faxa mig heima á laugardaginn sökum vegabréfsleysis (það verður nú örugglega mikið fjör) og sofnaði svo aftur nokkru seinna. 

Eins og sumir hafa svo kannski séð á MSNinu hennar mömmu er ég að fá endajaxla, sem er mjög spes tilfinning, veit reyndar að ég þarf að láta fjarlægja þessar elskur sov það er spurning hvort það gerist í jólafríinu (nenni nú samt varla að vera að standa í þannig veseni)... núnú held að ég hafi bara ekkert meira að segja ... biðst velvirðingar á hversu leiðinleg þessi færsla er en of mikil hagfræði og fjármálafræði gera mann bara ekki beint sketminlegan penna ;) 

Planið næstu daga er svo eftirfarandi:
Læra, læra, læra, próf, læra, versla, út að borða, taka til, pakka, hringja í helvítis IMB enn og aftur, (fara á pósthúsið nokkurm sinnum), læra, presentation, versla, borða sushi, pakka, pakka, pósthús, klára og senda umsóknir, fara út á flugvöll, brosa framan í flugvalla staff og vona það besta, fara upp í relluna, sofa, KOMA TIL ÍSLANDS!

VERA Í FRÍI Í 3 VIKUR !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

... eins mikið og ég væri til í að "tala" um ekki neitt í svona 10 blaðsíður í viðbót þá ætla ég sem kurteisi við þig góði lesandi að hætta;) .. og fara að læra.

Hasta pasta, Inga

.....Ingibjorg María Þórarinsdóttir

ÞAÐ ER SVO RUGL KALT Á BÓKASAFNINU !!! ......(er að spá í að fara og kaupa mér teppi) .....

Jólafastan....Ingibjorg María Þórarinsdóttir

...til að halda frá mestu svengdinni ákváðum við að skella okkur á Boston Balletinn sem er um þessar mundir að sýna Hnotubrjótinn, sýninging var í einu orði ÓTRÚLEG, þetta var svo vel gert og fallegt, og mikið lagt í allt .... þvílíkt jólalegt.

....Bókasafnið er rugl kalt, hér var reyndar vindchillið -15 í dag sem var ógó kalt en helvítis bókasafnið er samt alltaf kalt... ég sat þar í  dag í 5 tíma með risa 66 gráður noðru húfu og í úlpu var hugsa til strætóskíla læri tarna sem sumir kynntu mig fyrir í den, sem virka vel en samt gott að geta allavega haft  möguleika á að fara inn.....


.....ég virðist vera orðin uppáhalds aukakennari fótbolta liðsins, er allt í einu komin með 4 special requests frá gaurum sem ég þekki ekki neitt en eiga það sameiginlegt að vera í fótboltaliðinu, spruning hvort maður fá sér ekki bara aukavinnu í athletic department í janúar, betra kaup (allveg 10 dollarar í staðin fyrir 8 jibbbí) og þó að þessi grei séu nú sum ekkert allt of vel gefin er ekkert leiðinlegt að glapa á þá.... 

...Lea var að koma heim núna klukkan 12 í fylgd ókunnugra, allveg bblllinnddd fulll guð hún er svo mikil dúlla (já við segjum öllum að við séum systkynabörn af því að hún er hálf finnsk, þessu trúa lang flestir híhí) byrjaði á því að skamma skóna sína, segja körfuboltagaurnum sem býr á móti okkur að hann væri hávaxin (stating the obvious þar sem hann er 220cm), ætlaði svo að borða smá pasta, en fékk hláturskast og sofnaði ..... híhí (Þetta var allveg nálægt MRS í útskriftaferð)...

...við hér í 504 fáum nýjan herbergisfélaga í janúar, hún er með hvítt hár og appelsínugula húð ...

....við erum líka að fara til Montreal (já borgina sem ég þoli ekki en félagskapurinn er góður) löngu fríhelgina í janúar....

...jæja farin að sofa en svona í lokin .... 

.... verð ég að gefa Garðari propps fyrir besta brandara sem ég hef heyrt lengi ....

"Hvað kallar maður kjána með ferðatösku inni í verslunarmiðstöð?
- Íslending" 



Auglýsing

Leit

Sendu mér SMS

Innskráningar kubbur

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Þennan mánuð: ...
  • Frá upphafi: ...