Smá update :)Ingibjorg María Þórarinsdóttir

C       Hæ öllsömul þetta verður svona mjög svo í styttir kantinum, midterms klárast loksins á mánudaginn vonandi getur maður þá andað aðeins léttar og skrifað nokkur almeninleg blogg, þetta er auðvitað bara sad. Þetta hefur sem sagt verið í gangi síðustu daga.

C       Fullt af afmælum þar á meðal mitt, þúsund þakkir fyrir kvejðurnar;) þær redduðu allveg þessum annars ekkert spes degi (var í massa prófalestir svaka party)

C       Töskunni minni var stolið, með myndavél, síma og vegabréfi .... ég er því sennilega á leið til Washingtong

C       Í gær var í fyrsta sinn KALT

C       Er búin að vera nokkuð duglega að fara út að borða, geggjaður nýr sushi staður hérna í Boston sem mamma hennar Sabs bauð okkur á súper! Svo bara þetta sama gamla, Sonsie, Cheescake (nammm), Stephanies og VOX.

C       Pilates gegnur bara vel, ég er búin að massa umferðina hérna í Boston og er orðin allvöru götu hjólari, á samt enþá við smá skjálfta vandamál að stríða .... þetta er dodlið svona scary at times. Hlaupið er ekki allveg komið  nóg og vel á vega en það fer vonandi að lagast.

C       Er byrjuð að vinna á fullu hjá Peer-Tutoring, sem er frekar skemmtinlegt...

C       Er að vinna verkefni í hagfræði, sem er að taka upp ansi mikinn tíma þar sem ég er farin að sækja fundi borgarráðs og fulltrúa hinna ýmsu hverfa hérna í nágrenninu (þetta er allveg brilliant, koma stundum allveg classa Jerry Springer moment haha)

C       Fyrstu tveir Íslensku tímarnir er nú yfirstaðnir, og ég held að þetta eigi nú bara eftir að ganaga vel. Nemendurnir eru mjög námsfúsir, og meira að segja spenntir fyrir ísl.málfræði. Gat ekki einusinni hrætt þau með að kenna þeim orðið "kjarnorkuverkfræðingur" í fyrsta tímanum. Þvílíkar hetjur.

C       Byrjðu að sækja um vinnur fyrir næsta sumar, party party … CV skriftir á fullu um þessar mundir.

C       Mamma er að koma í heimsókn á föstudaginn J

C       Fékk tvo voða sæta pakka , húfu, vetlinga nælu og litla bók frá Beggu (milljón kossar og knús, þetta er nú þegar komið í notkun og ég er held ég bara rosa sæt í þessu verða senda mynd), fékk svo allveg frábæran pakka frá Óttar Emergency Chocolate (snillld) þetta stendur á pakkanum For immediate relife of: Chocolate Cravins, Lovesickness, Exame Pressure, Mild ANxiety and Extreme Hunger Directions for use: Tear open wraper, break off desired dosage, and consume. ALternatively massage into the affected ares. Repet dosage as required until finished. If symptoms presit consult you local confectioner.

C       Nú nú time to study, er að far að massa financial accounting og macro theory (oj) knús í krús Inga 

Vantar símanúmer !Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Hæ... smá svona neyðarástand hérna í Boston veðrur bloggað um það aðeins later .. en mig vatnar ÖLL símanúmer...

ef þið gætu verði svo æðisleg að senda mér sms með símanúerinu ykkar og nafni, væri deginum reddað.

Plíiiis make my day :)

ég er í síma +1 617 412 5177

knús Inga

Ævintýrin enn gerast ...Ingibjorg María Þórarinsdóttir

Jú ævintýrin það er sko nóg af þeim hérna í Boston þessa dagana. Pabbi littli fór heim á miðvikudaginn og við tók ein sú mesta læru helgi í manna mynnum. Var búin að vera hálf veik svona meðan pabbi var hérna og átti svona eftir að lesa ýmislegt og undirbúa mig fyrir blessuð miðsvetrarprófin.  Lesturinn gekk nú bara vel en eins og annað fólk þá verður maður nú að fá sér smá pásu svona inn á milli. Óttar, Vanni, Pía og ég kítum því aðeins út á lífið á fimmtudaginn með vinum þeirra strákanna. Fórum á allveg magnaðan írskan bar, þar er sko ekki hægt að segja að það hafi vantað stemmningu í liðið, flestir virtust kunna öll lögin og voru sömuleiðis óhræddir við að taka undir. Við “útlendingarinr” vourm reyndar smá svona stund að ná okkur á skrið en ég er nú ekki frá því að ef maður kíkti þarna aftur gæti maður tekið lagið (allvega svona smá). 

Tunglið og tónlistin
Föstudagurinn tók svo við með marathon lærdómi, sem hélt áfram talsvet fram á kvöld .. með örlitlum TV update pásum  í boði NBC. Laugardagurinn hófst svo á sama veg vaknaði klukkan 8 og las til klukkan sex (svona er að vinna upp fyrir gamlar syndir). En sem betur fer þá kom var mér bjargað frá bókunum. Óttar var svo elskulegur að bjóða mér í mat, hann hefur greinilega tekið meiri framm förum í eldamenskunni en ég (ég tala nú ekki um ef maður tekur til greina þá staðreynd að ég er með tveggja anna forskot). Ég rölti því sem leið lá í The Liquor store keypti eina hvítvín for the road og fór svo í fyrsta heima eldaða dinnerinn sem ég hef fengið síðan í ágúst (allavega þegar maður telur ekki  með heimaskorið kál og örbyljumat). Eftir dýrindis máltið fórum við svo í party hjá kunningjakonu minni, þar var mikið stuð og mjög heitt (enda allveg milljón manns í einni íbúð) en við íslendingarin beiluðum nú frekar snemma sökum mikilla lærdómsanna. Það party hélt víst áfram langt framm á nótt, og enduðu sumir svona í annarlegara ástandi en aðrir.

 Var hugsað til þess þegar ég gekk heim þarna á laugardagskvöldið hvað Boston er frábær  borg. Ég kom við að kaupa smá mjólk og Special K í seven-eleven hétl svo sem leið lá fram hjá  New England Concervatory of Music og þar hljómaði það allra flottasta fiðlu sóló sem ég hef á nokkurtíman heyrt. Spjallaði við fólk á tröppunum á gamla húsinu mínu um menn og mýs,  dáðist að tunglinu, og hlustaði á homeless guy fyrir framan Synphony berja á tómt box gat svo ekki annað en brosað út í annað þegar ég mætti hálfu körfuboltaliði sem var með gettó blaster meðferðis. Það er sennilega ekki á mörgum stöðum í heiminum þar sem maður getur hlustað á lifandi klassíska músik á heimsmælihvarða, farið út í búð, dáðsta að tunglsljósinu með umferðar niðinn sem undirspil. Nú nú lífið er sem sagt indislegtv og fjölbreytning mikil.

Nú er komin mánudagur og vikan er næstum búin...
Mánudagur, sem er víst dagurinn í dag varð reyndar svona hálfgerður Smánudagur. Ef þú ert að velta því fyrir þér hvað Smánudagur er þá er skilgreiningin á Smánudegi, blanda af mánudegi og sunnudegi þegar dagaskil hafa hliðrast sökum lítils tíma og mikilla anna, sem oft valda talsverðurm svefn skorti (ég er greinilega búin að læra of mikið af því ég er mikið að spá hvort sé hæt að koma þessar skilgreiningu í skemmtinlega formúlu).  Ég semsagt kom af bókasafninu klukkan 2 (um nótt) vaknaði klukkan 5(líka um nótt), fór í próf klukkan 8 (hefði allveg eins getað verið nótt), tíma kl 10.30, læraði frá 12-3, fór í tíma frá 2-5, próf frá 5 til 6.30 og lifði daginn af með því að láta mig hlakka til að fara og kaupa í matinn. Held það gefi ágætis hugmynd um hversu ömrulegur þessi dagur var að ég gat ekki beðið eftir að  fara út í matarbúð. 

Whole foods; home sweet home og sendiþjónusta með meiru!
Ég komst svo í langþráðu matarbúðina, rölti þar um í smá stund. Eftir nokkra hringi í matarbúðinni var ég svo farin að taka allveg sérstakelega eftir ljóshærðir stúlku, með einstaklega fallegt lítið barn í kerru, sem var líka að versla ... var mikið að spá hvað ég kannaðist við hana og hvort að hún væri kannski samlandi minn. Þegar á kassan var komið föttuðum við svo auðvitað að við erum báðar frá landinu fagra og álíka ómannglöggar  (það var íslensk/enski innkaupalistinn sem á endanum skar úr um þjóðerni). Ég viðurkenni það sko fúslega að það er allveg frábært að hitta usa-íslendinga í Whole Foods, maður fær bara smá svona home sweet home tilfiningu í magan.  En whole foods ævintýrið endað sko ekki á kassanum, nei það hélt sko áfram langt framm á kvöld. Þannig er nefninlega mál með vexti að Whole Foods eru með fría heimsendingar þjónustu ef maður verslar fyrir 50 dollara eða meira (ég fer nú ekki oft út í búð þannig að ég á aldrei í neinum vandærðum með að ná þessari upphæð). Í dag var reyndar dáldið vesen sem ekki er nú vaninn, en sendibílinn var bilaður. Hann virtist þó hafa hrokkið í gang meðan ég var að borga svo ég hélt til baka, létt á fæti og laus við alla poka.  Ég kom svo heim og leið og beið og ekkert bólaði á matnum mínum. Ég drap tímann með því að þrýfa ískápinn og henti úr honum heilum svörtu ruslapoka af útrunnum mat, og stíf pússaði allar hillur (fannst þetta líka allveg geggjað gaman, sem segir enn og aftur meira um þennana frábæra dag).Tveim tímum seinna hrinir svo síminn, og sendilinn tilkynnir mér að bílinn hafi bilað aftur, sé nú komin í gang og að hann sé á leiðinni. Ég fæ svo annað símtal þegar hann er komin, þakka drengnum kærlega fyrir, tek pokana og rölti upp. Þegar ég fer svo að raða góðgætinu í tanndurhreina ískápinn sé ég að það vantar einn poka. Ég hringi því aftur í sendilinn, sem var núna orðin minn besti símavinur enda var ég búin að tala við hann fjórum sinnnu áður þetta kvöld.
Hann segist koma að vörmu spori, hringir svo og tilkynnir mér að hann hafi óvart gefði gamalli konum minn poka. Við ákveðum svo í sameiningu (aðalega reyndar bara hann) að hann skuli hringja í gömlu konuna láta hana segja sér hvað er í pokanum svo hann geti farið og náð í það sama í búðinni og komið með það til mín. Tæpum klukkutíma seinna kemur svo sendillinn aftur, með frosna matinn minn biðst innilegar afsökunar á öllu ruglinu og fer út. Þegar ég er svo að fara að stimpla mig inn (jú jú þetta virkar bara eins og í vinunni) kemur sendillinn hlaupandi til baka, ég bjóst við að eithvða hefði gleymst en þá segir hann “You know that number I have been calling you from; if you would let me buy you a drink one night to make all this up to you, definitely give me a call”

Það verður seinnt tekið frá Whole Foods að þjónustan þar er allveg upp á tíu !

HausthrollurIngibjorg María Þórarinsdóttir

Nú hefur haustið gegnið í garð með allri sinni litadírð hérna á Nýja Englandi. Tréin hérna í borginni eru reyndar enþá að mestu leiti græn en miðað við hrolling sem kom í mig um leið og ég gekk út í morung, þá er ekki langt í að að laufin farin að skipta um lit. 

Annars er nú ekki mikið að frétta héðan úr Boston, reyndar er pabbi komin í heimsókn og ég auðvitað allveg í skýjunum yfir því. Ég er reyndar búin að vera með smá flensu, þannig að við erum svona mest bara búin að slappa af fara smá út að borða og horfa á sjónvarpið með snýtubréf og DayQuil. Núna er ég reyndar nánast hitalaus (held ég) og komin á bókasafnið, svona til að halda mér á floti. Það er eins og maður sé nú aðeins hræddari við að missa úr núna, heldur en í versló ... svo mikið hræddari að ég mætti í financial accounting og eftir tíman var mér tilkynnt af prófesornum að framvegis ef ég væri veik þá ætti ég að vera heima hjá mér sofandi. Núnú ég man það þá bara næst. 

Við pabbi fórum svo í gær og versluðum vetrarúlpu á mig, ég var sem sé allveg að frjósa í hel þegar við fórum og fengum okkur hádegismat og það vildi svo skemmtinlega til að búðin á móti var að fá fyrstu sendingu af vetrarúlpum, ég keypti mér þess vegna þessa fínu síðu vetrarúlpu sem hægt er að renna allveg upp fyrir andlit .... ég held reyndar að þessi “kuldi” hafi nú meira verið ég sjálf heldur en veðrið (það var vís allveg 17 stiga hiti) ... í dag er svo komið niður í 12 gráður, sem er nú reyndar ekkert svo kalt en ég er samt enþá að frjós.
 
 En allavega er að hugsa um að láta þetta bara duga í bili, ætla að læra núna til klukkan 3 fara í tíma og hitta svo pabba litla á Stephanie’s.  
Kuldakveðjur frá Boston,
Inga Pinga

 P.s. ég keypti mér líka risa stóra prjónapeysu á útsölu í gap í gær J

Tin Lizzie, Ms.Barbie og Silicone BúbíeIngibjorg María Þórarinsdóttir

Ég er viss um að margur karlpeningurinn hef viljað vera í mínum sporum föstudaginn 24. nóvember. Þessi dagur er merkisdagur mikill en Henry nokkur Ford frumsýndi á þessum degi fyrsta fjöldaframleidda bílinn, hana Tin Lizzie. Tin Lizzie var byltingarkennt fyrirbæri, þessi elska var fjöldaframleydd, ódýr og þar afleiðandi gátu nú fleiri öðlast þau lífsægði að láta Tin Lizzie koma sér “fljótt” og öruggt milli staða. En þó ég efist ekki um ánægjuna sem Tin Lizzie hefur vakið í hjarta  Henry gamla Ford þá get ég nokkrunvegin ábyrgst að ef Henry Ford hefði fundið upp tímavél, hefði hann ekki verið lengi að skella sér í heimsókt til mín þennan sama dag tæpri öld seinna.

Síðan Tin Lizzie leit fyrst dagsins ljós hefur margt breyst, fjöldaframleiðsla á öllum sviðum hefur stór aukist og í hópinn með Tin Lizzie, hafa nú slegist skvísur eins og Ms. Barbie, Fake Smilie og Sílicone Búbíe.  Það voru einmitt þær tvíburasysturnar Sílicone Búbíe sem tóku mér fangandi þetta laugardags kvöld í lok septembermánaðar.Ég og Jess, höfðum haldið af stað til þess að mála bæinn rauðan á nútíma útgáfu af Tin Lizzie, henni Plast Foxy. Í sakleysi okkar skiljum við Plast Foxy eftir í risa bílasætða húsi og göngm inn á einn skemtistað Bostonar borgar. Eftir að hafa rölt nokkra hringi á þessum mjög svo troðna stað komum við auga á suður ameríska fegurðardís, hún verður sömuleiðis vör við okkur og kemur rjúkandi í átt til okkar. Þegar við loks náum að þröngva okkur í gegnum mannmergðina upphefjast mikil fangaðar læti.

Marrissa Delfino breyðir út faðminn og segir með sínum suðræna hreim og hrífandi ákafa (sem virðst alltaf vera til staðar allveg óháð kringumstæðum) “Oohhh my god darling, I havent seen you for ever! Where have you been? Did you go home? How was your summer?” ég faðama hana og svara í sama dúr “Sweetheart it was amazing! So much fun, but its good to be back and its soooo nice to finally see you!!! How was your summer?” og þá gerist nokkuð stór merkilegt, fröken Delfino sem er ágætis kunningjakona mín en ekki mikið meira en það,  grípur um hendurnar á mér þrýstir þeim að barmi sínum og segir “Ohhh my god Inga! It was fantastic I got booooobs”... “feel them arnet they amazing?” Leifið mér að kynna Miss. Silicone Búbie. Rétt eins og Tin Lizzie varð fáanlega almenning fyrir ár hundraði getum við konur (og ekki síður menn) í dag nú fagnað því (eða grátið) að fyrir rétt verð er fagur barmur á boðstólnum fyrir fjöldan. Fjöldaframleiðslan hefur svo sannarlega, vaxið og dafnað síðan á dögum hins fyrsta Ford-Tés.

En eins og ég sagði, ég er nokkuð viss um að margur karlpeningurinn og jafnvel Henry Ford hefði viljað vera í mínum sporum þetta kvöld. Eftir alltsaman þá var Tin Lizzie jú bara bara bíll úr stáli, og jafnvel þó Miss Silicone Búbie séu í raun lítið nema önnur útgáfa af Plast Foxy þá hefur hún leitað skjóls í barmi suðrænnar draumadísar.  

p.s. við Jess héldum svo áfram að djamma með Ms. Delfino (og auðvitað skildum við Miss. Silícone Búbíe ekki eftir), á sunnudags morguninn hittums við svo allar fjórar sprækar sem aldrei fyrr á bókasafninu þar sem brjóstastækanir og fitusog vour  ræddar yfir fjármálafærðinni.

Lífið og tilveranIngibjorg María Þórarinsdóttir

Stundum er heimurinn svo skrítinn að skaleysislegust athafnir geta endað allveg stór furðulega.  Þetta gerðist einmitt núna á föstudaginn þegar ég pantaði mér hrísgrjón á veitingastað nokkurm hér í bæ. Á þeim tímapunkti gerði ég mér enga grein fyrir því að þessi hrísgrjónapöntun mín átti eftir að hafa afdrifaríkar afleiðingar. Svo afdrifaríkar að ég eyddi næstu 20 tímunum í að berjast við að halda helstu líffærum líkamans innvortis.
Það var nenfinlega laumu skelfiskur í hrísgrjónunum mínum! 

Þetta miður skemtinlega atvik klúðraði svo nokkurnvegin deginum í gær, fyrirætlaðar lærdóms búðir breyttust í sjónvarps gláp, lestarferðir breyttust í gönguferðir (þar sem ég komst nokkuð skjótt að því að ég og lestin vorum ekki að gera góða hlut, mér fanst svona leiðinlegra að vera mikið að gubba á fólkið í strætó) og í stað þess að þjálfa magavöðvana í pilates stúdíói á Newbury ákvað ég að þjálfa þá sitjandi á klósettgóflinu heima hjá mér. Þegar líða tók á daginn, fór þó heilsan batnandi ég náði að sofna í heila 2 tíma. 

En úr gubbi yfir í mun skemtinlegri sálma. Þegar prinsessan á bauninni vankaði ákvað hún að nú væri lítið annað til ráða en að skella sér í sturtu, fara í sparigallan og setja upp bros. Þetta gekk ágælega, ég og Pia vorum mættar manna fyrstar (að undanskildri mjög félagslindri og fallega málaðri stúlku) klukkan 9:40 enda Pía búin að þjálfa mig vel í að vera “on time”. Nokkru seinna mættu svo aðrir gestir, og var þetta orðin hin skemtinlegasta íslendinga/útlendinga samkoma. Félagarnir Óttar og Vanni stóðu svo sannarleag undir nafninu súper gestgjafar þegar þeir héldu þetta fyrsta party ársins. Öll mikilvægustu innihaldsatriðið góðs hófs voru uppfyllt opal og tópas nýjir þjóðardrykkir íslendinga voru til staðar, ítalskur mjöður, gítarstemmmning, trúnó, eldhúsparty og skemtinlegt fólk.  Í stuttu máli þá sannaðist það að þeir félagarnir eru eðal gleðskaps skipuleggjandur, sem eiga vonandi eftir að láta til sín taka í vetur;)  

Sunnudagurinn mætti svo eldhress í morgun með októbermánuð að gjöf. En og aftur er maður mynntur á það að tíminn flýgur, og þar af leiðandi eins gott að drífa sig á bókasafnið. Bókasafns dvölin var sú skemmtinlegasta, og einkenndidst af spjalli, góðum mat, gríni og glensi og auðvitað slúðri helgarinnar, þar að auki voru svo minna krefjandi og mjög nauðsynleg verkefni tækluð af mikilli snilld. En nú er tími til komin að leggjast til hvílu og safna kröftum fyrir komandi viku. 

Kveðjur frá Boston,
Inga Pinga